Výjimečnost festivalu / Wyjątkowość festiwalu 

Čím je JeštěDyvadlo výjimečné oproti jiným přehlídkám?
Czym JeštěDyvadlo wyróżnia się na tle innych przeglądów?

vytvořila: Markéta Pažoutová
opracowała: Markéta Pažoutová

CZ

Festival JeštěDyvadlo již čtvrtým rokem propojuje dvě země, Česko a Polsko, a spoustu umělců, souborů a diváků. Osobně mě velmi zajímalo, jak se o JeštěDyvadle dozvěděli a čím je pro ně výjimečné. A právě na tyto otázky jsem se zeptala Gabriely Zelené Sittové. Za soubor Studentského hereckého studia Divadla F. X. Šaldy mi na otázky odpověděli Ondra a Veronika.

Gabriela Zelená Sittová letos na festivalu spoluvedla s Janou Machalíkovou recitační workshop, který měl za úkol ukázat jiný způsob přednášení textů. Gabriela se dobře zná se Slávkou Čechlovskou a Kubou Kubíčkem a o festivalu tak ví od jeho vzniku. O jejich spolupráci mi Gabriela řekla toto: „Čím víc se oni sami etablovali a založili Sdružení Bezejména nebo zapsaný spolek, tak vlastně mám pocit, že už jsme takoví jako kolegové i na úrovni nějaké spolupráce, metodiky, radíme se a docela rádi spolupracujeme na podobných akcích.“ Ani můj druhý dotaz nezůstal bez odpovědi. „Prostě moc se mi líbí, jak tady lidi spolu navzájem mluví o své tvorbě a jak se tady pěstuje kolegialita,“ řekla mi ke konci své odpovědi. Předtím také upozornila na výjimečnou šanci vidět tolik polských představení. Nadšená je také krásnou atmosférou, která se podle ní na festivalu napříč generacemi mladých lidí vybudovala.

S Ondrou a Veronikou ze Studentského hereckého studia Divadla F. X. Šaldy jsem mluvila hned po odehrání jejich inscenace „Oh children“. Každý z nich mi odpověděl na jednu z otázek s tím, že hovořili za celý soubor. Veronika přiznala, že protože jsou z Liberce a místo, kde zkouší, je Malé divadlo, hned si všimli, že se něco děje. Jejich soubor se tak na festivalu JeštěDyvadlo angažuje již třetím rokem. „Předvádíme to, co máme, a v podstatě si i chceme ty názory od ostatních lidí, od porotců, nejen od naší rodiny, protože to jsou taky nějaké jiné názory, a v tom nás to vlastně baví, že prostě dostaneme odlišné pohledy na věc a že jsme v podstatě celý ten víkend zase jako jeden soubor a jako v naší hře jsme taková jedna velká rodina,“ řekla k jejich účasti na festivalu.

S Ondrou jsem zase mluvila o výjimečnosti festivalu. Vypíchl rozmanitost programu. „Pro mě byl třeba hodně zásadní a ikonický teď nově ten průvod a koncerty a tak. Vlastně to dodává festivalu pěknou společenskou atmosféru a dovoluje nám to se i více seznámit třeba i s našimi polskými kamarády nebo i českými.“ Při rozhovoru mě zároveň velmi těšilo, jak si oba přitakávali a navzájem souhlasili s odpověďmi, které ten druhý podal.

PL

Festiwal JeštěDyvadlo już od czterech lat łączy dwa kraje — Czechy i Polskę — oraz wielu artystów, zespoły i widzów. Osobiście bardzo mnie interesowało, w jaki sposób dowiedzieli się o JeštěDyvadle i co sprawia, że jest dla nich wyjątkowe. Właśnie o to zapytałam Gabrielę Zeleną Sittovą. W imieniu zespołu Studentského hereckého studia Divadla F. X. Šaldy odpowiedzieli mi Ondra i Veronika.

Gabriela Zelená Sittová w tym roku współprowadziła na festiwalu razem z Janą Machalíkovą warsztaty recytatorskie, których celem było pokazanie innego sposobu interpretacji tekstu. Gabriela dobrze zna Slávkę Čechlovską i Kubę Kubíčka, dlatego o festiwalu wie już od jego powstania. O ich współpracy powiedziała: „Im bardziej oni sami się rozwijali i założyli Sdružení Bezejména albo zarejestrowane stowarzyszenie, tym bardziej mamy poczucie, że jesteśmy już kolegami także na poziomie współpracy, metodologii — konsultujemy się i chętnie współpracujemy przy podobnych wydarzeniach”. Na drugie pytanie również odpowiedziała: „Po prostu bardzo podoba mi się to, jak ludzie tutaj ze sobą rozmawiają o swojej twórczości i jak pielęgnowana jest kolegialność”. Wskazała też na wyjątkową możliwość zobaczenia tak wielu polskich przedstawień. Zachwyciła ją również atmosfera, która — jej zdaniem — buduje się tu ponad pokoleniami młodych ludzi.

Z Ondrą i Veroniką ze Studentského hereckého studia Divadla F. X. Šaldy rozmawiałam tuż po ich spektaklu „Oh children”. Każde z nich odpowiedziało na jedno z pytań w imieniu całego zespołu. Veronika przyznała, że ponieważ są z Liberca i próbują w Malém divadle, szybko zauważyli, że wokół festiwalu coś się dzieje. Ich zespół bierze udział w JeštěDyvadle już trzeci rok. „Pokazujemy to, co mamy, i właściwie chcemy też poznać opinie innych ludzi, nie tylko naszej rodziny, ale też jurorów, bo to są zupełnie inne spojrzenia. To nas właśnie najbardziej cieszy — że dostajemy różne perspektywy i że przez cały weekend jesteśmy znów jak jeden zespół i jak w naszym spektaklu jedną wielką rodziną” — powiedziała o udziale w festiwalu.

Ondra natomiast mówił o wyjątkowości festiwalu, podkreślając różnorodność programu. „Dla mnie bardzo ważny i wręcz ikoniczny był teraz ten nowy pochód i koncerty. To nadaje festiwalowi fajną, społeczną atmosferę i pozwala nam lepiej się poznać, na przykład z naszymi polskimi przyjaciółmi, ale też czeskimi” — powiedział. Podczas rozmowy bardzo cieszyło mnie też to, jak oboje się uzupełniali i zgadzali ze swoimi odpowiedziami.